آن گاه اردبیل

یکی از همسفران که ساکن رشت بود باید از ما جدا میشد. بنابراین ما هم آن فضای بهشت گونه را رها کردیم و به سمت شهر سرازیر شدیم. در شهر تالش کلید را تحویل میزبان دادیم و با خداحافظی از یکی از همسفران راهی اردبیل شدیم. گردنه حیران و آش دوغی که به نظر میرسد تحت هر شرایطی باید تجربه شود. مخصوصا با سیر فراوان. در اردبیل هم محل اسکانمان عالی بود. یک آپارتمان بزرگ در طبقه 6 و مشرف به دریاچه شورابیل. غروب که خواستیم برویم دریاچه لباس گرم پوشیدیم. هیچ کس از قایق سورای استقبال نکرد به دلیل سرمای هوا. بچه ها سوار کشتی پرنده شدند و بعد از کمی گشت و گذار رفتیم یکی از بهترین رستوران های اردبیل برای شام. و جای تان خالی ...